Case study · prowadzenie profilu LinkedIn

Kogo dotyczy ten case i czego w nim nie znajdziesz

Kto jest bohaterem i na czym zarabia?

Przy prowadzeniu cudzego profilu obowiązuje mnie pełna dyskrecja. Nazwiskami klientów się nie chwalę i tutaj nie będzie inaczej. Liczby, wiadomości od Klienta i opisane efekty są prawdziwe, reszta zostaje między nami.

Powiem tyle, że bohaterem jest właściciel firmy z ponad trzydziestoletnim doświadczeniem w prowadzeniu biznesu.

Spółka z sektora produkcyjno-handlowego, właściciel jako twarz organizacji, otoczenie złożone z akcjonariuszy, inwestorów, dużych partnerów handlowych i konkurencji, która uważnie patrzy na ręce.

Z jaką potrzebą przyszedł Klient?

Główną kwestią była budowa narzędzia do bieżącego kontaktu z rynkiem. W czerwcu 2025 profil Klienta na LinkedIn po prostu istniał. Około 300 kontaktów, żadnych publikacji, zero aktywności, brak jakiegokolwiek pomysłu na to, po co ten profil w ogóle jest.

Cel od początku był marketingowy, a nie sprzedażowy. Klient chciał, żeby o firmie było głośniej wśród inwestorów, akcjonariuszy i dużych graczy rynkowych, czyli u ludzi, którzy o spółce decydują albo mogą w nią wejść. W jego branży dostęp do zarządu z poziomu klienta czy akcjonariusza bywa znikomy i to była luka do wykorzystania.

Dlaczego nie zrobił tego wcześniej? Bo wiedział, czego chce, ale nie miał kiedy tego robić. Człowiek prowadzący spółkę tej wielkości nie usiądzie w środę wieczorem do pisania postów. Postanowił oddać temat komuś, kto zajmuje się komunikacją B2B w social mediach na co dzień.

Co ustaliliśmy, zanim powstał pierwszy post?

Zaczęliśmy od długiej rozmowy o tym, jak Klient myśli i mówi, a nie o tym, jakie posty są teraz modne. Pytałem o branżę i o to, co go w niej wkurza. Mapowałem to, jakich słów używa, na co reaguje – słowem, jak się komunikuje naturalnie. Z takiej rozmowy wychodzi strategia profilu, bo wszystko inne jest szablonem, który czytelnik wyczuje po trzech zdaniach.

Pierwsza decyzja dotyczyła języka

Żadnych okrągłych, gładkich zdań o dynamicznym rozwoju organizacji. Komunikacja miała być bezpośrednia, momentami ostra, bo tak mówi Klient na co dzień, rozmawiając z właścicielami firm, członkami zarządów i inwestorami.

Druga decyzja dotyczyła tego, czego robić nie będziemy

Odpadły trendy i formaty rozrywkowe, rolki i cytaty o poniedziałkowej motywacji. Zamiast tego oparliśmy content na czterech filarach:

Co jest najtrudniejsze w prowadzeniu profilu dla kogoś innego?
Trafienie w jego ton tak, aby czuł, że to jego.

Pisanie za kogoś oznacza, że tekst musi brzmieć tak, żeby właściciel podpisał się pod nim bez wahania i bez poprawiania w ostatniej chwili. To wymaga początkowych korekt i cierpliwości po obu stronach.

Rozwiązaniem jest to, co stosuję zawsze – komentarze i poprawki. Ja przygotowuję tekst, Klient zatwierdza przed publikacją, uwagi wracają do mnie i wchodzą w kolejne teksty. Po jakimś czasie od startu dostałem wiadomości, po których wiedziałem, że ten etap mamy z głowy 😉

Ile czasu to zajmuje właścicielowi firmy?

Maksymalnie kilka godzin w skali miesiąca i to jest największa wartość dla Klienta. Gdyby były wyniki, ale potrzeba było 30 godzin od Klienta, to nie byłoby szans tego prowadzić.
Na te kilka godzin składa się zwykle jeden dłuższy call, kilka rozmów telefonicznych, wymiana wiadomości i akceptacja postów przed publikacją.

Po mojej stronie zostaje reszta, czyli przygotowanie tematów i harmonogramu, pisanie tekstów, dobór zdjęć, planowanie i publikacja, cotygodniowe zapraszanie właściwych osób do sieci oraz obsługa komentarzy pod postami. Przy tematach mocno specjalistycznych pytam Klienta o zdanie albo zostawiam komentarz jemu.

Jedno warto podkreślić – klient jest proaktywny, sam podrzuca zdjęcia i tematy z krótkim komentarzem, a na starcie dostałem od niego dużą paczkę materiałów do wykorzystania. Bez tego content byłby uboższy.

Prowadzę dla tej spółki również profil firmowy, ale traktuję go jako działanie uzupełniające. Konto firmowe dociera wyraźnie słabiej, jak to zwykle na LinkedIn bywa, ale też inna jest jego rola.